چارسوق لارستان | موهبت پیرغیبی: یکی از زمان‌هایی که این عبارات خاطره انگیز، در بحبوحه‌ی مراسم عروسی، با هیجان زیاد و صدای رسا به گوش می‌خورد و چشم‌ها را به جستجو فرا می‌خواند، خبر از ورود تحفه ای می‌دهد که «همیشه به ع‍َیشی»اش می‌خوانند. هدایایی که بلافاصله بعد از ورودشان به  مجلس دور گردانده شده و مورد بازدید حاضران قرار گرفته و اعلام می‌شود که این همیشه به عیشی فلانی‌ست، از طرف فلانی و فخری می‌شوند برای صاحبانشان!
این هدایا شامل دو بخش است؛ بخش خوراکی که غالباً شامل جعبه ای از بستنی یا آب میوه یا نوعی شیرینی و شکلات است که نصیب حاضرین در جمع می‌گردد و باید بینشان پخش شود و بخش اصلی که معمولاً قطعه‌ای طلا، برای شخص مورد نظر است و با همراهی و کِل و توجه و بَه بَه و چَه چَه جمع، به فرد مذکور داده می‌شود!
صاحبان همیشه به عیشی، اغلب تازه عروسانی اند که چندی از ازدواجشان گذشته و حالا اولین عروسی نزدیکانشان است؛ چه نزدیکانی از خانواده همسر(برادر یا خواهر همسر و...) و چه خانواده خودشان (خواهر یا برادر و...). که در صورت اول، همیشه به عیشی را از خانواده خودش دریافت می‌کند و در صورت دوم، از خانواده همسر.

البته این تنها یکی از موارد بده بستان های همیشه به عیشی است و دایره افرادی که مشمول همیشه به عیشی می شوند، فراتر از این یک نمونه است. برای مثال خانمی که سال ها از ازدواجش گذشته است، فامیل های دیگر یا حتی بچه ها نیز می توانند در جرگه همیشه به عیشی بگیران قرار داشته باشند! و به همین نسبت هدایا نیز می تواند متفاوت باشد و از طلا به ظرف و پارچه یا لباس تغییر یابد.حالا اما همیشه به عیشی هم مانند خیلی از رسوم دیگر، رنگ مدرنیته به خود گرفته و صفا و صمیمیتش جای خود را به چشم و هم چشمی و شوآف های پردردسر داده است؛ در بعضی از مناطق مانند گراش، که از این رسم به عنوان «جاخالی نی»، (جدا از رسم دیگری به همین نام) نام می برند، همیشه به عیشی با خرج های گزاف عجیبی، در قالب چندین سینی یا باکس های مجلل همراه است که شامل محتویات خاص و گران قیمتی‌ست.
در کورده، از توابع لار این رسم غالباً از طرف عروس یا داماد، برای تهیه لباس های یک شکل(معمولا گران قیمت) فامیل های درجه یک در مراسم اجرا می شود.
از این رسم در گذشته و در مواردی امروزه، به «شبَیشی» نیز نام برده می‌شود؛ (شَبَیشی: شَبا= بخشیدن در عیش).
تفاوت در نوع، زمان و شکل برگزاری همیشه به عیشی در محدوده جغرافیایی لارستان، بستر مناسبی برای پرداختن به این موضوع را می طلبد که در این مجال نمی گنجد.
آنچه مهم است، ثبت و ضبط سنت ها، پیش از رنگ باختن آنهاست. سنت هایی که گاهی نمی‌توان با ابزاری چون منطق سنجیده شوند و جزوی از فرهنگ مردم هر منطقه به حساب می آیند.